Udal-teknikari batzuek auzoetako bazkarietan, jaietan edo topaketetan parte hartzen dute, eta lan horrek, kanpotik begiratuta, denbora galtzea eman dezake. Hurbileko presentzia horrek, ordea, konfiantza sortzeko eta espazio formaletan sortzen ez diren premiak antzemateko aukera ematen du. Keinu puntuala izatetik urrun, harreman-estrategia bihurtzen da, eta horrek haien zeregina legitimatzen eta administrazioaren eta komunitatearen arteko lotura indartzen du.
Modu horretan, profesionalak figura nagusi izatera iristen dira prozesu komunitarioei eusteko. Entzutetik, bitartekaritzatik eta hizkuntza instituzional eta komunitarioen arteko konexiotik egiten dute.